ازدواج و خانواده

حرف هایی که در ۴ جلسه اول آشنایی برای ازدواج باید به هم بزنیم

در ۴ جلسه اول گفتگو پیرامون ازدواج می توانیم تا حدود ۹۵ درصد نسبت به طرف مقابل شناخت پیدا کنیم. در این گزارش به نکاتی که باید در این جلسه مطرح کنیم می پردازیم.

 

موسسه خانواده سلامت بنیان- دکتر علی شیخ الاسلامی؛ یکی از سوالاتی که برای بسیاری از افراد مطرح می شود این است که وقتی گزینه ای را برای ازدواج انتخاب می کنیم چقدر باید جلو برویم تا او را بشناسیم و آشنایی ما چگونه باید اتفاق بیفتد؟

 

۹۵ درصد شناخت از هم در ۳ جلسه اول ملاقات اتفاق می افتد

این مساله به سبک گفتگوی طرفین در جلسات آشنایی بستگی دارد. اگر گفتگوی آنها هدفمند باشد سه تا چهار جلسه ۲ ساعته کفایت می کند. تحقیقات نشان داده ۹۵ درصد از شناختی که آدم ها از هم پیدا می کنند در ۳ جلسه اول ملاقاتشان اتفاق می افتد. بعد از آن شناخت خیلی افزایش پیدا نمی کند بلکه احساسات به تدریج شکل می گیرد.

 

ما در ازدواج به دنبال یک انتخاب عاقلانه هستیم که در بستر زندگی با احساس پیش می رود. عقل بر احساس مقدم است و در ۳ تا ۴ جلسه اول آشنایی عقل بر احساس غلبه دارد اما بعد از آن احساس شکل می گیرد. اگر در جلسات اول گفتگوی هدفمند وجود داشته باشد با ضریب بالای ۹۰ درصد می توانید انتخاب خود را انجام دهید. اما اگر گفتگوی هدفمند نداشته باشید انتخاب درستی شکل نمی گیرد و در تله احساس می افتید.

 

چه کنیم تا در تله احساس نیفتیم؟

تله احساس به این معناست که به این جمع بندی می رسی که طرف مقابل به درد شما نمی خورد اما نمی توانی او را رها کنی چون نسبت به او وابستگی عاطفی و احساسی پیدا کردی. برای وارد نشدن در این تله باید گفتگوی هدفمند داشته باشیم یعنی هدف از این گفتگو شناخت است. ما در این گفتگو سوالات خود را به صورت عمیق می پرسیم تا شناخت مناسبی در چند جلسه اول پیدا کنیم.

 

حرف هایی که باید در اولین جلسه آشنایی بزنیم

در جلسه اول آشنایی ابتدا خودمان را معرفی می کنیم سپس در مورد اعتقادات، باورها و نگرش های خودمان و طرف مقابل صحبت می کنیم. در این زمینه باید به سطح و عمق توجه کنیم. شکل یا فرم همان سطح و چرایی آن عمق است. مثلا این که من نماز می خوانم سطح و فرم است اما این که چرا نماز می خوانم عمق باور است. بیشتر از سطح باید به عمق باورها توجه کنیم و عمق باید یکسان باشد.

 

طبیعی است که دو طرف در مواردی با هم تفاوت هایی داشته باشند. در مورد این تفاوت ها مساله احترام مهم است و باید ببینیم او به تفاوت های موجود احترام می گذارد یا خیر. مثلا اگر من نماز می خوانم و او نمی خواند باید ببینیم آیا به نماز خواندن من احترام می گذارد یا این که نماز خواندن به نظر او کار مسخره و بی ارزشی است و می خواهد هر طور شده جلوی نماز خواندن مرا هم بگیرد. پس مساله مهم نوع برخورد با تفاوت هاست نه وجود تفاوت ها.

 

نکات مهمی که باید در جلسه دوم مطرح کنیم

در جلسه دوم روی ابعاد شخصیتی فرد و سبک اقتصادی او صحبت می کنیم. در مورد ابعاد شخصیتی می توانیم از تست ها و آزمون های شخصیتی استفاده کنیم تا اطلاعات بهتر و دقیق تری به دست بیاوریم. می توانیم خودمان هم سوالاتی در مورد میزان و نحوه اضطراب، عصبیت، تشویش، نگرانی، خشم و کینه و … بپرسیم و ببینیم او در این موارد در چه سطحی قرار دارد و ما در چه سطحی هستیم.

 

همچنین، از لحاظ درون گرایی و برون گرایی می توانیم او را با خودمان بسنجیم. نکته دیگری که باید مورد توجه قرار دهیم این است که او در موقعیت های مختلف انعطاف پذیری دارد یا سفت و سخت روی مواضعش می ایستد.

 

نکته دیگری که باید به آن توجه کنیم درباره میزان سازگاری اجتماعی است. باید ارزیابی کنیم که طرف مقابل آدم بدبین و شکاکی است و به دیگران به سختی اعتماد می کند یا این که راحت به همه اعتماد می کند؟ همچنین، نوعدوستی و کمک کردن او به دیگران را باید مورد ارزیابی قرار دهیم و ببینیم دیگران چقدر برای او مهم هستند. چقدر حاضر است نظر دیگران را بپذیرد. آدم مغروری است یا متواضع است؟ در مورد نظم، انضباط، وظیفه شناسی، احساس مسئولیت و تلاش برای موفقیت نیز باید سوالاتی بپرسیم.

 

در مورد سبک اقتصادی نیز باید ببینیم تفکری که او نسبت به پول درآوردن و پول خرج کردن دارد چیست و نگاهی که به پول دارد چگونه است. برخی از افراد پول را ابزار قدرت می دانند و سعی می کنند بیشتر پس انداز کنند تا این که خرج کنند. برخی دیگر پول را به عنوان ابزار لذت بردن می دانند و سعی می کنند پول را خرج کنند و لذت ببرند. عده ای دیگر به پول به شکل ابزاری برای استقلال نگاه می کنند و به همین دلیل تلاش می کنند سرمایه ای به دست بیاورند تا بتوانند مستقل باشند. نگاه برخی نیز به پول نگاه بسته ای است و فکر می کنند پول ابزاری برای رسیدن به خواسته هاست.

 

سبک خرج کردن پول نیز اهمیت دارد و باید ببینیم طرف مقابل برای خودش و دیگران چگونه خرج می کند. آیا به دیگران کادو می دهد یا خیر؟ اگر کادو می دهد چقدر هزینه می کند؟ آیا براساس ملاک خاصی به دیگران کادو می دهی؟

 

سوالاتی که در جلسه سوم باید بپرسیم

در جلسه سوم باید در مورد سبک ارتباطی و سبک تصمیم گیری فرد سوال کنید. باید ببینید او از لحاظ ارتباطی با پدر و مادر، با خواهر و برادر، با دوست، با فامیل، با همکار و با غریبه ها چگونه رفتار می کند. باید ببینیم سطح و عمق ارتباط او به چه شکل است و آن را با سطح و عمق ارتباط خودمان مقایسه و ارزیابی کنیم که اگر در کنار هم قرار بگیریم دچار مشکل می شویم یا خیر.

 

مثلا اگر یکی از طرفین روزی چند بار با مادرش تلفنی صحبت می کند اما دیگری اگر مادرش را ۲ ماه یک بار هم نبیند به او زنگ نمی زند، نشان می دهد تفاوت های بسیار جدی دارند و اگر زیر یک سقف بروند دچار مشکل می شوند.

 

همچنین باید بسنجیم که نحوه تصمیم گیری فرد چگونه است و آیا فقط براساس موضع خودش تصمیم می گیرد یا این که نظرات دیگران را هم مدنظر قرار می دهد سپس بهترین تصمیم را می گیرد؟ برخی از افراد هم هستند که اصلا توانایی تصمیم گیری ندارند و منتظرند که دیگران برایشان تصمیم بگیرند.

 

بسیار مهم است که سبک تصمیم گیری و سبک ارتباطی دو طرف با هم هماهنگی داشته باشد و بتوانند یکدیگر را بپذیرند.

 

نکات مهم جلسه چهارم

در جلسه چهارم مسایل فرهنگی، خانوادگی و مسایل جنسی را به صورت کلی مورد بررسی قرار می دهیم و بعد از آن می توانیم تصمیم بگیریم که به ارتباط خود ادامه بدهیم یا خیر. البته، بعد از ۴ جلسه جواب بله نمی دهیم و این مرحله فقط به گفتگو مربوط می شود.

 

جدا از گفتگو، مراحلی مانند تحقیق هدفمند، مشاوره و آزمون های روانشناختی، نظر و دیدگاه خانواده ها نیز وجود دارد و صرف گفتگو کردن با هم قرار نیست تصمیم نهایی را بگیریم.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا