کودک و نوجوان

با بچه‌هایی که مشق هایشان را نمی نویسند چه رفتاری داشته باشیم؟

بعضی از مادرها گلایه می‌کنند که برای نوشتن یک صفحه مشق باید ۱۰ مرتبه بگوییم تا فرزندمان انجام دهد. ریشه مشکل در همین زیاد گفتن‌های شماست.

 

به گزارش موسسه خانواده سلامت بنیان، یکی از دغدغه‌های اصلی والدین در ماه مهر و مدرسه، انجام تکالیف فرزندان است و این مسئله در بسیاری از مواقع به یکی از درگیری‌های اصلی بین والد و فرزند تبدیل می‌شود که می‌تواند به روابط عاطفی بین آن‌ها لطمه وارد کند. چه بسا با گذر زمان عدم مهارت والدین در این موضوع، مشکلات و آسیب‌های اساسی را ایجاد می‌کند که شاید اثرات آن سالیان سال بر روابط باقی بماند.

 

پیش از هر کاری، اولین قدم این است که توقع بهترین بودن او را در همه چیز از ذهن خود بیرون کنید و معتقد شوید که هر کودک و نوجوانی در زمینه‌های خاصی استعداد دارد و لازم نیست در همه چیز بهترین باشد.

 

به بچه‌ها استرس وارد نکنید

اگر به درس خواندن و مشق فرزندتان رسیدگی می‌کنید، مراقب باشید که استرس و اضطراب حافظه را ضعیف می‌کند. وقتی انسان دچار استرس می‌شود هورمون کورتیزول ترشح می‌شود، و این هورمون تاثیر مستقیم بر مغز که مرکز حافظه است، خواهد داست بنابراین نق زدن، داد زدن، عصبانی شدن، تنبیه کردن، محروم کردن، تهدید کردن کودک برای درس خواندن و انجام تکالیف نتیجه عکس خواهد داشت. به همان مقداری که برای درس خواندن به فرزندتان فشار بیاورید درس خواندن برایش مشکل‌تر خواهد شد.

 

بعضی از مادرها گلایه می‌کنند که برای نوشتن یک صفحه مشق باید ۱۰ مرتبه ما بگوییم تا انجام بدهد، چه کار کنیم؟ ریشه مشکل همین زیاد گفتن‌های شماست. آن‌ها را رها کنید حتی اگر افت تحصیلی پیدا کرد، اجازه بدهید خودش با پیامد کارش روبرو شود و بعد انتخاب کند.

 

بهتر است شما با علل بی توجهی وی و همچنین راهکار مناسب جهت برخورد با این مسئله آشنا شوید بی توجهی نوجوان شما به درس، ممکن است به علل زیر باشد:

 

حساسیت بیش از حد:

ممکن است که فرزند شما وارد دوره نوجوانی شده و حس استقلال دارد، تذکرها و نصیحت‌های پی در پی شما، به طور غیر مستقیم به او پیام می‌دهد که هنوز بچه است و بزرگ نشده. این پیام، او را به موضع لج می‌کشاند تا استقلال خود را اثبات کند؛ بنابراین، نصیحت‌ها را قطع کنید و به این مساله، حساسیت چندانی نشان ندهید. اجازه دهید خود به تحصیل بیندیشد و مسئولیت پذیری از درون ایجاد شود.

 

محیط نا آرام خانه:

اگر با همسر خود مشاجره دارید، و اگر برادر یا خواهر بزرگتر فرزند دانش آموزتان او را می‌آزارند، باید این رفتار متوقف شود.

 

سستی و رخوت با منشأ پزشکی:

ممکن است بی رغبتی فرزند شما به درس، علت پزشکی (کارکرد بد کبد، عفونت کلیه، اختلالات هورمونی) داشته باشد که در این صورت مراجعه به پزشک لازم است.

 

رژیم غذایی:

مصرف پی در پی خوراکی‌های با طبع سرد فرزندان را دچار سستی می‌کند؛ بنابراین توصیه می‌شود در کنار این گونه خوراکی ها، از خوردنی‌های با طبع گرم نیز استفاده کند.. مصرف فراوان شیرینی نیز با توجه به هضم سنگین گلوکز، بدن را دچار سستی می‌کند.

 

همانندسازی:

احتمال این که بین نزدیکان، بی سوادان پولداری باشند و فرزند شما آنان را الگو گرفته باشد، وجود دارد. باید الگوهای باسوادی را از نزدیکان که از نظر زندگی خانوادگی و تربیت فرزند موفق هستند و جایگاه اجتماعی ویژه ای دارند، به او معرفی کنید.

 

چگونه به کودکانی که در نوشتن مشق مدرسه خود مشکل دارند کمک کنیم؟

اول علت یابی کنید و یک مدت او را تحت نظر غیر مستقیم قرار بدهید. ببینید آیا تمرکز روی کارش دارد؟ آیا موقع نوشتن زیاد وول می‌خورد؟ یا مدام حواسش پرت اطراف می‌شود؟ یا بین کار مداد را توی دستش مدام جابجا می‌کند؟ یا طرز نشستن او اشتباه است که زود خسته می‌شود؟ یا زیاد پاک می‌کند؟ یا به مداد زیاد فشار وارد می‌کند؟ تمام این علت‌ها می‌تواند باعث کند نوشتن او شود، پس اول ریشه یابی کنید.

 

بعد از علت یابی باید به او کمک کرد تا مشکل او رفع شود و خودبخود نوشتن او تغییر خواهد کرد. پس حواستان باشد تذکر زیاد، جریمه بایت انجام ندادن یک تکلیف و محروم کردن او از علایق در این موارد نه تنها چاره ساز نیست بلکه مشکل را چندین برابر می‌کند تا جایی که از تحصیل و مدرسه بیزار می‌شود.

 

اگر دانش‌آموز شما زیاد وول می‌خورد و انرژی زیادی دارد، اول با بازی او را آرام کنید. کمی از انرژی او را با پیاده روی، رفتن به پارک، دوچرخه سواری، بالا و پایین پریدن، قایم باشک و … بسوزانید، بعد بخواهید کارش را انجام بدهد.

 

اگر مداد را در دستش مدام جابجا می‌کند، با ورزش‌های کف دست مثل باز و بسته کردن دسته پرتاب توپ، مچاله کردن کاغذ، فشار یک بادکنکی که داخلش ماسه با نمک ریخته‌اید عضلات کف دست و انگشتان او را قوی کنید. اگر تمرکز ندارد و زود حواسش پرت می‌شود، محیط را | برایش آرام کنید و تلویزیون، سر و صدای اضافه و عوامل حواس پرتی را از او دور کنید.

 

اگر طرز نشستن او اشتباه است مکانی مناسب را برای او فراهم کنید تا کامل بر نوشتنش تسلط داشته باشد. اگر طرز گرفتن مداد گرفتن او اشتباه است کمک کنید تا آرام آرام آن را تغییر دهد. در برخورد با او رفتار عصبی نشان ندهید و آرام با او حرف بزنید، کنارش بنشینید و از زبان مداد برایش حرف بزنید. مثلا بگویید: آخ آخ دارم خفه میشم. یه کم یواش تر منو فشار بده. وای خفه شدم انگشتت رو ببر بالاتر و … .

 

بر اساس مشکلی که دارد با این کار به او کمک کنید تا تغییر کند. اگر پاک کن زیاد مصرف می‌کند و نگران زیبا نوشتن  او هستید اول کنار او بنشینید و شروع کنید به تعریف: به به چه «آ» قشنگی، آفرین من که نمی تونم به زیبایی تو بنویسم، آفرین «ب» رو هم خوب می‌نویسی. با این کارها می‌توانید کم کم اعتماد او را نسبت به خودش قوی کنید.

 

تکنیک‌هایی برای علاقمند کردن فرزندان به انجام مشق و تکالیف

  • برای جلوگیری از خستگی و دلزدگی کودک بهتر است تکالیف را هر قدر هم کم است، تقسیم بندی کنیم. به عنوان مثال ۴ صفحه مشق را به ۲ قسمت تقسیم کنیم و در فواصل مشخص از او بخواهیم آن را انجام دهد.

 

  • گاهی از او بپرسید که تصمیم می‌گیرد تکالیفش را چگونه انجام دهد. این کار برای جلوگیری از بهانه تراشی کودکان بهترین شیوه است. از او بپرسید با توجه به این که تکلیف زیادی داری، ترجیح می‌دهی چگونه آن را انجام بدهی؟ اگر تکالیفت تمام شد دوست داری چه کار کنی؟ اگر کودک به رفتن به پارک ابراز تمایل کرد به او بگویید اگر تا ساعت ۷ تکالیف را انجام دهی می‌توانیم به پارک برویم.

 

  • تکرار چندین باره: تو شاگرد تنبلی، چرا اذیت می‌کنی، چقدر طولش میده، تکلیفت را بنویس. گفتن مدام این جملات به ترغیب کودک برای انجام تکالیفش منجر نمی شود، بلکه باعث می‌شود او مقابله به مثل کند.

 

 

کارهایی که والدین در رابطه با مشق مدرسه باید انجام دهند

  • قبل از تکالیف مدرسه به او فرصت استراحت بدهند.
  • زمان مشخصی را هر روز برای انجام تکالیف مدرسه تعیین کنند.
  • ساعاتی که مناسب سن اوست اجازه دهند تلویزیون تماشا کند.
  • محیطی آرام و ساکت را برای کودک به وجود آورند.
  • بعد از انجام تکالیف خستگی او را با یک نوشیدنی یا خوراکی سالم برطرف کنند.
  • در صورت لزوم پاسخگوی بعضی از پرسش‌های درسی کودک باشند.
  • ماهی یک بار با معلم او ارتباط داشته باشند.
  • به هیچ عنوان کودک را مجبور به انجام تکلیف نکنند.
  • انجام تکلیف را به کاری شاد و لذت بخش تبدیل کنند.
  • از کودک در مورد زمان انجام تکلیف نظرخواهی کنند.
  • حتما تشویق را چاشنی تکلیف کنند.

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا